پیامبر اکرم (صلی علی الله علیه و اله وسلم):

✨ولايت على بن ابيطالب (علیه السّلام) ولايت خداست، دوست داشتن او عبادت خداست، پيروى كردن او واجب الهى است و دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدايند، جنگ با او، جنگ با خدا و صلح با او، صلح با خداى متعال است. ☘️?

منبع؛☘️امالى صدوق: 32.

معمولا انسانها در دنيا به هر چه غير خدا تكيه كنند از همانجا ضربه مي خورند. مثلا كسي كه به مالش تكيه كرده ؛ از همان مال ، ضربه مي خورد. كسي كه به قدرتش ، شهرتش ، جمالش ، خانه اش و … دل خوش كرده ؛ از همان لطمه مي خورد.

مانند فرعون كه افتخارش اين بود كه رود نيل از آن اوست [َ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْري مِنْ تَحْتي‌] و در همان رود هم غرق شد. ما بايد فقط و فقط به خدا توكل كنيم و فقط و فقط به او تكيه داشته باشيم [ وَ مَن يَتَوَكَّل عَلَي الله، فَهُو حَسبُه]

داستانك:

هنگامي كه برادران ، در حال انداختن يوسف در چاه بودند؛ ناگهان يوسف شروع به خنديدن كرد، برادران سخت در تعجب فرو رفتند كه اين چه جاي خنده است، گويي برادر، مساله را به شوخي گرفته است، بي‌خبر از اينكه تيره روزي در انتظار او است، اما او پرده از راز اين خنده برداشت و درس بزرگي به همه آموخت و گفت:: فراموش نمي‌كنم روزي به شما برادران نيرومند با آن بازوان قوي و قدرت فوق العاده جسماني نظر افكندم و خوشحال شدم، با خود گفتم كسي كه اينهمه يار و ياور نيرومند دارد چه غمي از حوادث سخت خواهد داشت آن روز بر شما تكيه كردم و به بازوان شما دل بستم، اكنون در چنگال شما گرفتارم و از شما به شما پناه مي‌برم، و به من پناه نمي‌دهيد، خدا شما را بر من مسلط ساخت تا اين درس را بياموزم كه به غير او- حتي به برادران- تكيه نكنم.” *****

منبع: [تفسير نمونه، ج‌9، ص: 342]

 قال اميرالمومنين (عليه السلام):

مَا لِابْنِ آدَمَ وَ الْعُجْبِ وَ أَوَّلُهُ‌ نُطْفَةٌ مَذِرَةٌ وَ آخِرُهُ جِيفَةٌ قَذِرَةٌ وَ هُوَ بَيْنَ ذَلِكَ يَحْمِلُ الْعَذَرَةَ تعجب است از بچه ي آدم ؛ كه اولش نطفه اي گنديده ؛ آخرش لاشه اي پوسيده ؛ و در بين آن هم حمل كننده نجاست است ***

يكي خصلتهايي كه انسان را جهنمي مي كند تكبر و غرور است امام صادق (عليه السلام) مي فرمايند: لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ‌ ذَرَّةٍ مِنْ‌ كِبْرٍ. داخل بهشت نمي شود ، كسي كه در قلبش ذره اي از كبر و غرور باشد ***

به عنوان مثال :

چون ماشين مدل بالا داريم ؛ هميشه حق را به خود مي دهيم چون مغازه اي در بالا شهر داريم ؛ ديگران را تحقير مي كنيم چون خانه اي در كوچه اي پهن داريم ، خاستگاري كه منزلش ، كوچه اي باريكتر است را رد مي كنيم چون مدرك بالايي داريم ؛ كم سوادها را به چشم حقارت مي بينيم چون نماز شب مي خوانيم ؛ خود را از ديگران بهتر مي دانيم و … ******

لطيفه :

شخصي متكبر كه براي خود جايگاه مهمي ميديد ، در حرم حضرت رضا (عليه السلام) به فكر فرو رفت كه من در پيشگاه حضرت چه مقامي دارم، با خود گفت: اولين كلمه‌اي كه يك نفر به من بگويد، نشان دهنده مقام من باشد. همين طور كه ايستاده بودم زني از كنارم عبور كرد به خيال اين كه همسر خود من است، گفتم بايست با هم برويم خانه، زن برگشت و به من گفت: خيلي خري. باز شك كردم كه همين كلمه نشان دهنده مقام من است، زن برگشت، گفت: شك نكن، خيلي خري!

امام علی علیه السلام:سرمایه ای سودمند تر از عقل نیست ؛و تنهایی ترسناک تر از خودبینی ؛و عقلی چون دور اندیشی ؛و بزرگواری چون تقوا ؛و همنشینی چون اخلاق خوش و میراثی چون ادب؛و رهبری چون توفیق اللهی و تجاربی چون عمل صالح و سودمندی چون پاداش اللهی و پارسایی چون پرهیز از شبهات و زهدی چون بی اعتنایی به دنیای حرام و دانشی چون اندیشیدن و عبادتی چون انجام واجبات و ایمانی چون حیاء و صبر و خویشاوندی چون فروتنی و شرافتی چون دانش و عزتی چون بردباری و پشتیبانی مطمئن تر از مشورت کردن نیست.

خدایا تو را سپاس میگویم که به من کرامت بخشیدی و بهترین سرمایه های جهان  خلقتت را به من ارزانی داشتی ؛

خدایا تا توانی رهایم مکن تا همراه با کاروان هستی به سوی تو باز آیم و در خوبی هاو زیبایی ها جاودانه باشم …